>
> Jak wypędzić szatana z fantastyki
>
> 2007-06-22 Jarosław Grzędowicz
> Nowa fantastyka
>
> Zorientowałem się, że o pewnych sprawach trzeba mieć wyrobiona opinie,
> choćby człowiek nie chciał. Po prostu, wszyscy biorą temat na warsztat i
> plotą o nim nieustannie tak długo i zewsząd, że słowa i obrazy zmieniają
> się
> w spluwę, przystawioną do głowy. Więc myślę, choć straszliwie nie mam na
> to
> ochoty.
>
> Może to być plotka. Informator Gdańskiego Klubu Fantastyki powołuje się na
> dobrze poinformowane koła, co czyni się zawsze, gdy mamy do czynienia z
> przeciekiem i nie można wskazać źródła, żeby nie narobić mu kłopotów, albo
> kiedy cytujemy wiadomość zasłyszaną. Otóż Ministerstwo Edukacji ma ponoć
> zamiar oczyścić spis lektur szkolnych z wszelkiej fantastyki, jako
> literatury z gruntu szkodliwej i mogącej wypaczyć młode umysły.
>
> Tylko siąść i podziwiać. Może się to okazać humbugiem albo kolejnym
> wytworem
> umysłu niestabilnego, który przepadnie w fazie realizacji. Może też być
> częścią atmosfery czarnego pijaru, otaczającego koła rządowe nieco na
> wyrost, ale też nie bez przyczyny.
>
> Tyle, że równie dobrze może być prawdą. Spotykam czasem takich ludzi.
> Należą
> do dwóch kategorii, jak yin i yang, a mimo to w praktyce nie różnią się od
> siebie. Jedni reprezentują światopogląd mocno religijny, choć to religia
> dziwaczna, którą znajomy jezuita nazwał katolicyzmem magicznym. W zasadzie
> to wiara płynąca gdzieś tak z XVI wieku, bez żadnych głębszych zmian.
> Ludzie
> ci są przekonani, głęboko i bez żadnej metafory, że otacza nas świat sił
> mistycznych, zawierający istoty demoniczne. Przypadki opętania są
> powszechne
> jak katar, wszędzie czai się diabeł, a każdy akt pogaństwa, choćby był
> kompletnym wygłupem albo turystyczną ciekawostką, wywiera mistyczny wpływ
> na
> uczestników i rzeczywistość. Zło czai się w fantastyce, oczywiście w
> horrorze, ale nie tylko. Również w jodze, tai chi, aikido, sztuce ikebany,
> tańcu brzucha, gazetowych horoskopach i muzyce. Dlatego zamierzają walczyć
> z
> fantastyką, ale równie dobrze z laniem wosku w Andrzejki.
>
> Drugi gatunek to osobnicy skrajnie postępowi. O ile poprzednich można
> doszukiwać się wśród obecnie rządzących, tych drugich może zaobserwujemy w
> następnej koalicji, a z pewnością można ich oglądać w obcych krajach.
> Również chętnie cenzurują lektury, ale ich zabobony są innego rodzaju -
> tropią demony związane z polityczną poprawnością. Tam, gdzie zdobywają
> wpływy, ich łupem również padają książki nie przystające do ideologii.
> Mieliśmy tego próbkę przy ekranizacji "W pustyni i w puszczy". Książka
> została zmasakrowana, napisana od nowa i powyginana tak, by pasowała do
> poprawnego światopoglądu. W efekcie zmieniła się w potworka z elementami
> rasistowskimi i nacjonalistycznymi: Staś - rasista i Nel - nacjonalistka.
> Czekałem tylko, aż Kali stanie patrząc na baobab i oznajmi coś w rodzaju:
> Naturalnie zdaję sobie sprawę, że wychowany w społeczeństwie
> przedindustrialnym, zniewolonym przez tzw. tradycje, czyli samowytworzone
> stereotypy kulturowe, podlegam pewnym ograniczeniom, które jako jednostka
> świadoma społecznie powinienem zwalczać, jednak w obecnej sytuacji
> zmuszony
> jestem przyznać, że Kali bać się mzimu.
>
> Z Mahdiego zrobiono kryształowego bojownika zwalczającego imperializm, z
> Anglików potwory, itd. W efekcie z bynajmniej nie jednostronnej książki
> uczyniono tępy, propagandowy kawałek, optujący nie wiadomo za czym i
> subtelny jak pepesza.
>
> W USA swego czasu tak pojechano po książkach, że bez mała nic nie zostało:
> "Alicja w krainie czarów" gloryfikuje pedofilię i stereotypy, "Moby Dick"
> obraża wieloryby, Twain jest rasistowski, Faulkner to piewca Południa, zaś
> "Kubuś Puchatek" opisuje dziecko zaniedbane i wyalienowane, rozmawiające z
> pluszowymi zwierzętami prezentującymi objawy zaburzeń psychicznych. I tak
> dalej. Biedny Kubuś w ogóle ma pecha, ponieważ w ramach ideologicznych
> postanowiono przepisać książkę na nowo i zwolnić Krzysia. Jego miejsce ma
> zająć dziewczynka. Poprzednia, kanoniczna wersja ma zostać wycofana.
>
> Chodzi o tworzenie nowego kanonu na nowe czasy. Kanonu, który ma wyhodować
> Nowego Człowieka. Metroseksualnego, bez przemocy i pozbawionego uprzedzeń
> wobec czegokolwiek. Na własne oczy widziałem w księgarni ilustrowaną bajkę
> przeznaczoną dla czytelnika poniżej piątego roku życia, pt. "O małym
> krecie,
> który chciał wiedzieć, kto mu narobił na głowę". Okładkę zdobił wizerunek
> tytułowego bohatera w tytułowej sytuacji. Patrzyłem na nią z osłupieniem,
> badając sobie puls - trwało to chwilę, więc wiem, że to coś istnieje
> naprawdę. Celem bajeczki jest zwalczanie negatywnych stereotypów
> społecznych
> związanych z defekacją. Wszak to zjawisko wywołujące negatywne reakcje
> wstydu i wstrętu, a stąd tylko krok do nietolerancji. Tytułowy krecik
> toczy
> śledztwo w wiadomej sprawie i w podróży dowiaduje się wiele o fekaliach i
> różnych obyczajach w tym względzie.
>
> Jeśli ktoś jest zdeterminowany by jego dziecko zostało koprologiem -
> pozycja
> obowiązkowa.
>
> To jednak pieśń przyszłości. Póki co edukacją zajmują się osobnicy innego
> rodzaju. Nie czuję się na siłach toczyć dysputy na temat obecności w
> kulturze i sztuce osobowego szatana. Nie jestem tak pyszny by twierdzić że
> go tam nie ma, ani tak pewny swego, by się upierać, że jest. Otaczają mnie
> ludzie o najcudaczniejszych światopoglądach, które na ogół szanuję, nawet
> kiedy wszystko wywraca mi się w środku. A ściślej: szanuję prawo tych
> ludzi
> do rozmaitych przekonań - także niedorzecznych. Same poglądy znoszę i taki
> stan uważam za rodzaj tolerancji. Gorzej z ideologią. Ideologia bowiem, to
> spójny system skonstruowany tak, by zastępował procesy myślowe. Kiedy
> człowiek rozsądny natyka się na nowe zjawisko, musi głęboko rozważyć, co o
> tym sądzi. Rzadko bowiem spotyka się zjawiska jednowymiarowe. Temu, kto
> dysponuje ideologią, wystarczy przymierzyć do wzorca i już wie. Myślenie
> jest zbędne. Ludzie zideologizowani są tacy, jak postacie z wiersza T.S.
> Elliota. Puści. Chochołowi. Zamiast mózgu mają regulamin.
>
> Harry Potter to bajka o świecie czarodziejów? A więc czarostwo, a więc
> kacerstwo, znaczy diabeł. Nieważne, że tam jest walka dobra ze złem i to
> bez
> żadnych moralnych dwuznaczności. Nieważne, że świat Rowling jest światem
> głęboko tradycyjnym i pełnym pozytywnych wartości, także z
> chrześcijańskiego
> punktu widzenia. Nieważne, że jest tam poświęcenie niemal na skalę
> ewangeliczną. Nieważne. Spalić Pottera. Koniec. Input, output.
>
> Dosłownie wczoraj usłyszałem, że ktoś z jakiegoś Towarzystwa zajmującego
> się
> czule dziećmi, zaatakował idiotyczny program dla niemowląt "Teletubisie".
> Znalazł tam postać, która, jak sądzi, jest płci męskiej, a mimo to nosi
> damską torebkę. W związku z tym wątpi, by coś podobnego można było
> prezentować w publicznej telewizji.
>
> A kuku?
>
> Tiu tiu!
>
> Ale jest i druga strona medalu. Same lektury, sposób ich nauczania i dobór
> zostały opracowane tak, by wyhodować jak największą liczbę analfabetów
> funkcjonalnych. Chodzi o to, by człowiek ukończywszy edukację ze wstrętem
> uciekał na widok jakiejkolwiek książki, z wyjątkiem książki przychodów i
> rozchodów. Ci, którzy czytają, czytają pomimo lektur, a nie dzięki nim.
> Dlatego po namyśle uważam, że stanie się dobrze. Fantastyka nie tylko
> powinna zostać usunięta ze spisu książek dla młodzieży. Powinna zostać
> zakazana i napiętnowana specjalnym pismem ministerstwa i kuratorium.
>
> Wtedy liczba czytelników wzrośnie pięciokrotnie.
>
> http://portalwiedzy.onet.pl/,8348,1419934,czasopisma.html
>