- Za tysiąc lat postawia tu ekrany i będa wyświetlać na nich nasze
dusze. I wiesz co ?
- Nie.
- Moją będą wyświetlac najczęściej.
- Doprawdyyy? Przeciągniecie "y" było jedynym przy jej zawsze matowym
głosie sposobem driwny.
- Dlaczego? Driwna zaczęła przegrywać z ciekawością.

- Bo stworzyłem w niej światy po których moga wędrować wyobraźnią,
uciekać przed potworami ich własnych emocji. Miejsca rządzone
zadziwiającymi prawami, gdzie będą mogli spotkać postaci z ich
niezapamiętanych snów. Pomyśl, jeśli ktoś dałby Ci możliwośc stania się
w jednym mgnieniu oka oceanem lub jeśli mogłabyś zamienić swoje serce w
lodowa górę, skryć się w jej środku i przez tysiąclecia dryfować wśród
innych gór a potem w sekundę wrócić do własnego ciała i zabrać ze sobą
wspomnienie wieczności - nie sprobowałabyś?

- Wszystko to pięknie, mój Panie, ale powiedz mi jak sprawisz aby
spośród miliardów dusz trafili właśnie na Twoją?

- Ty im powiesz.

- Ja ? Dlaczego miałabym to zrobić ? Oferowano mi stosy złota, całe
kraje, hekatomby niewolników, własne dzieci - znacznie więcej za jedną
chwilę mojej opieszałości, a Ty, nie mając nic chcesz mojej pamięci
przez 1000 lat?

- Ponieważ mi wierzysz.

Zrobiłem krok w jej kierunku, a potem powoli nachylałem się ku jej
twarzy. Z każdą chwilą jej twarz nabiera rysów nastoletniej dziewczyny,
oczy zyskiwały raptownie błękit, róż pokrył policzki, a usta nabrały
purpurowej pełni właśnie w chwilii kiedy złożyłem na nich mocny, długi
pocałunek, aż w błysku jej źrenicy dostrzegłem swój triumf.

- Dobrze.

Stanąłem wyprostowany, a potem bardzo powoli, pełen godności, pochyliłem
głowę na spotkanie zakrzywionego ostrza.


KJ Siła Słów
GSXR 2K1 "Angry Sky"